Kapitan Sztos - bohater w masce czy zwykły chłopak uciekający przed dorosłością w świat wyobraźni? W wywiadzie z twórcami filmu ENDGAME - reżyserem Michałem Wasilewskim, operatorem Alexem Zweifelem oraz odpowiedzialnymi za produkcję Lidią Mikulską i Kasią Stasiełuk - rozmawiam o fabule ich debiutanckiego dzieła, trudach

Pulp Fiction (1994) w reżyserii Quentina Tarantino to film pełen odniesień, cytatów i aluzji do innych tekstów kultury. Spójrzmy więc na niego przez pryzmat relacji pomiędzy poszczególnymi dziełami audiowizualnymi. Tarantino czerpie inspiracje z filmów innych reżyserów, tworząc własny, unikatowy. „Kradnę z każdego pojedynczego filmu, jaki kiedykolwiek powstał.

Filmowa wersja historii Josepha Merricka (w filmie – tak samo jak w książce będącej inspiracją do scenariusza – z nieznanych przyczyn zmieniono imię na John[1]) skupia się przede wszystkim na kwestii człowieczeństwa głównego bohatera. Protagonista od urodzenia cierpi przez skrajne deformacje ciała wywołane nieznaną chorobą.

https://youtu.be/Koy61hrPSnc Zakończono zdjęcia do To Tu - FILM Endgame realizowanego przez studentów filmoznawstwa na UG pod wodzą Michała Wasilewskiego. „ENDGAME” będzie tragikomedią opowiadającą o lęku przed dorosłością i nieuchronnej konfrontacji z niewygodnymi prawdami o sobie. Film stylistycznie nawiązuje do starej dobrej „Hydrozagdki” (1970) Andrzeja Kondratiuka. W

Gdybym stanęła przed wami i spytała: „Czy w Europie mogłoby ponownie powstać państwo o systemie autorytarnym?”, wszyscy odpowiedzieli by mi podobnie – „niemożliwe”. Jako mieszkańcy kontynentu naznaczonego dwiema wojnami światowymi w przeciągu jednego stulecia nosimy w sobie wspomnienia tych mrocznych czasów. W każdej szkole na

W filmie pod tytułem Jestem zły (2000) Grzegorz Pacek ukazał dzieci mieszkające w warszawskiej dzielnicy Praga Północ, które dorastają w dysfunkcyjnych rodzinach. Ewa Borzęcka w swoim dokumencie pod tytułem Arizona (1997) również skupiła się na wypaczonym środowisku. Jednak reżyserka przestawiła odmienną grupę społeczną, zamieszkującą inny teren

Nieoszlifowane diamenty to film, obok którego nie sposób przejść obojętnie. Wszystko jest tu warte komentarza, poczynając od nadekspresyjnych kreacji aktorskich, przez chaotyczną formę narracji, po rozczarowanie fanów związane z pominięciem najnowszego dzieła braci Benny’ego i Josha Safdie przy oscarowych nominacjach. Choć przyjęte środki wyrazu idealnie